कबीर भरम न भाजिया, बहुबिधि धरिया भेष।
साँई के परचावते, अंतर रहि गइ रेष॥
कबीर म्हणतात, परोपरीचे वेष घेतले, तरी भ्रम काही पळाला नाही. साँईची, म्हणजे स्वामीची, ओळख होता होताही दोघांच्या मध्ये एक रेघ उरलीच.
बाहेरचा पोशाख पुन्हा पुन्हा बदलला, तरी गोंधळ होता तिथेच राहिला. आणि त्याच्याबरोबर साधकाला स्वामीपासून वेगळे ठेवणारी ती रेघही तशीच राहिली.