गृह तजि के भये उदासी, बन खण्ड तप को जाय।
चोली थाकी मारिया, बेरई चुनि-चुनि खाय॥
घरदार सोडून कोणी वैरागी होतो, आणि तप करायला रानात जातो. कबीर सांगतात, तो देहाला कष्ट देऊन देऊन थकवतो, आणि मग पाहा, तोच रानातली बोरे एकेक वेचून खात बसलेला दिसतो.
घर सोडणे सोपे असते. मन स्थिर झाले नसेल, तर रान म्हणजे जुन्याच भुकांना राहायला मिळालेली नवी जागा, एवढेच.