जेहि मारग गये पण्डिता, तेई गई बहीर।
ऊँची घाटी राम की, तेहि चढ़ि रहै कबीर॥
पंडित ज्या वाटेने गेले, त्याच वाटेने सारी गर्दी त्यांच्यामागून निघाली. पण रामाकडे जाणारा घाट उंच आहे, डोंगरावर चढत जाणारा. कबीर तोच घाट चढतात, आणि वर तिथेच राहतात.
वाट पंडितांनी पाडली, आणि लोक तिच्यावरून त्यांच्यामागे चालत राहतात. देवाकडची वाट मात्र वेगळी, उंच घाटाची आहे; आणि कबीर तिथेच भेटतात.