संत कबीर · मृत्यू आणि क्षणभंगुर जीवन
मातीत मिसळलेली गोरखांची काया
गोरख रसिया योग के, मुये न जारी देह। माँस गली माटी मिली, कोरी माँजी देह॥
गोरख योगाचे रसिक होते. ते गेले, तेव्हा त्यांच्या देहाला अग्नी दिला नाही. मांस कुजून मातीत मिसळले, आणि उरलेला सांगाडा घासून लख्ख केल्यासारखा उघडा पडला. गोरख म्हणजे गोरखनाथ, नाथ योग्यांचे सर्वांत मोठे गुरू. कधीही न मरणारी काया, हे त्यांच्या साधनेचे ध्येय होते. या पंथात योग्यांचा देह जाळत नाहीत, जमिनीत पुरतात. ज्या देहासाठी एवढी साधना केली, तो देह शेवटी मातीतच कुजला.