संत कबीर · मृत्यू आणि क्षणभंगुर जीवन
तंबोऱ्यासारखा हा देह
साधो यह तन ठाठ तम्बूरे का ऐंचत तार मरोरत खूँटी निकसत राग हजूरे का टूटे तार बिखरि गई खूँटी हो गया धूरम धूरे का कहैं कबीर सुनो भाई साधो अगम पंथ कोई सूरे का।।
साधू हो, हा देह तंबोऱ्यासारखा घडवलेला आहे. त्याच्या तारा ओढून ताणल्या, खुंट्या पिळल्या, की त्यातून खुद्द प्रभूचाच सूर उमटतो. मग तारा तुटतात, खुंट्या विखरून पडतात, आणि सारे वाद्यच धुळीला मिळते; उरते ती नुसती धूळ. कबीर म्हणतात, ऐका, साधू बंधू हो: त्या अगम्य प्रभूकडे जाणारी वाट शूरांची वाट आहे. एखादाच धाडसी वीर तिच्यावरून चालतो.