संत कबीर · मृत्यू आणि क्षणभंगुर जीवन
तोरणाशी आलेला नवरदेव
सब जग सूता नींद भरि, संत न आवै नींद। काल खड़ा सिर ऊपरै, ज्यौं तौरणि आया बींद॥
सारे जग गाढ झोपले आहे, पण संताला झोप येत नाही. काळ प्रत्येकाच्या डोक्यावर उभा आहे, जणू नवरदेव तोरणापाशी येऊन ठेपला आहे. नवरदेव आणि वऱ्हाड दारावरच्या सजवलेल्या तोरणापाशी येऊन पोहोचले, की लग्न पुढची गोष्ट राहत नाही; त्याचा मुहूर्त आलेलाच असतो. काळही प्रत्येक झोपलेल्या माणसाच्या तितकाच जवळ उभा आहे. म्हणून संत जागा राहतो.