संत कबीर · मृत्यू आणि क्षणभंगुर जीवन
पाप-पुण्याचे जाळे
तीन लोक भौ पींजरा, पाप-पुण्य भौ जाल। सकल जीव सावज भये, एक अहेरी काल॥
तिन्ही लोक पिंजरा झाले आहेत, आणि पाप-पुण्य हे जाळे. सारे जीव सावज झाले आहेत. शिकारी मात्र एकच आहे: काळ, म्हणजे प्रत्येक जीवाला त्याच्या अखेरीपर्यंत नेणारी वेळ. तिन्ही लोक म्हणजे स्वर्ग, पृथ्वी आणि पाताळ; त्यामुळे पिंजऱ्याबाहेर जागाच उरत नाही. कबीर पाप आणि पुण्य दोघांनाही जाळेच म्हणतात: वाईट कर्माइतकेच चांगले कर्मही माणसाला अडकवते.