संत कबीर · मृत्यू आणि क्षणभंगुर जीवन
उन्हात पडलेला वीर
जाके चलते रौंदे परा, धरती होय बेहाल। सो सावत घामें जरे, पण्डित करहू विचार॥
ज्याच्या चालण्याने जमीन तुडवली जायची, ज्याच्या पावलांखाली धरती कण्हायची, तोच वीर आज उन्हात पडून जळतो आहे. पंडित, यावर जरा विचार करा. हा प्रश्न शास्त्रे वाचलेल्या पंडिताला आहे. धरतीला कण्हायला लावणारी त्या वीराची ताठ चाल पंडिताने आठवावी, आणि आज उन्हात असहाय पडलेला त्याचाच देह पाहावा. यातून काय शिकायचे, ते त्याचे त्यानेच ठरवावे.