संत कबीर · अंतरीचा देव
आकाशातले अदृश्य निशाण
गगन मठ गैब निसान गड़े चंद्रहार चँदवा जहँ टाँगे मुक्ता-माणिक मढ़े महिमा तासु देख मन थिर कर रवि-शशि ज्योति जरे कहें कबीर पिए जोई जन माता फिरत मरे॥
आकाशाच्या मंदिरात एक अदृश्य निशाण रोवलेले आहे. तिथे मोती-माणकांनी मढवलेला एक चांदवा टांगलेला आहे, आणि चंद्रांच्या हाराने तो सजला आहे. तिथे सूर्याची आणि चंद्राची ज्योत तेवते. त्याचा महिमा पाहा, आणि मन स्थिर करा. हे आकाश कबीरांना आपल्या आतच, ध्यानाच्या शांततेत सापडते. त्याचे वैभव नुसते पाहायचे नसते; ते प्यायचेही असते. कबीर म्हणतात, जो ते पितो, तो त्याच्या धुंदीत झिंगत फिरतो, जणू त्यातच त्याचा जीव जाणार आहे.