संत कबीर · अंतरीचा देव
धुळीत पडलेला हिरा
हीरा परा बजार में, रहा छार लपटाय। केतेहिं मूरख पचि मुये, कोइ पारखि लिया उठाय॥
बाजारात एक हिरा पडला होता, धुळीने माखलेला. कित्येक मूर्ख खपून खपून मेले; मग एक पारखी आला आणि त्याने तो उचलून घेतला. हा हिरा म्हणजे सर्वांत मोलाची गोष्ट, खुद्द देव. सगळे जिथून येजा करतात, तिथे तो उघड्यावर पडलेला आहे. मूर्ख त्याच्याच भोवतीच्या धावपळीत आयुष्य घालवतात, पण धुळीखाली तो त्यांना दिसतच नाही. खरा पारखी मात्र त्याला एका नजरेत ओळखतो.