संत कबीर · अंतरीचा देव
सांजवेळी उघडलेली खिडकी
तिमिर सांझ का गहरा आवे छावे प्रेम मन तन में पश्चिम दिस की खिड़की खोलो डूबहु प्रेम-गगन में चेत-कँवल-दल रस पीयो रे लहर लेहु या तन में शंख घंट शहनाई बाजे शोभा-सिंधु महल में कहें कबीर सुनो भाई साधो अमर साहब लख घट में॥
सांजेचा अंधार गडद होत येतो, आणि मनात, देहात प्रेम भरून राहते. पश्चिमेकडची खिडकी उघड, जिकडे आत्ताच दिवस मावळला आहे; आणि प्रेमाच्या आकाशात बुडून जा. जाणिवेच्या कमळाच्या पाकळ्यांतला रस पी, आणि त्याच्या लहरी या देहात उठू दे. हे कमळ म्हणजे आत फुलासारखे उमलणारे जागे मन. आत, सौंदर्याच्या सागरात उभ्या असलेल्या महालात, शंख, घंटा आणि सनई वाजत आहेत. कबीर म्हणतात, ऐक रे साधू बंधू: तो अमर स्वामी आपल्याच देहात शोध.