संत कबीर · अंतरीचा देव
एकातून अनंत, अनंतातून एक
एक ते अनंत भौ, अनंत एक ह्वै आय। परिचय भई जब एकते, तब अनंतों एकै माहि समाय॥
एकातून अनंत झाले, आणि अनंत पुन्हा एक होतात. त्या एकाशी ओळख झाली, की ते सारे अनंत त्या एकातच सामावून जातात. कबीर सृष्टीकडे एका प्रवासासारखे पाहतात: घरातून बाहेर पडणे आणि पुन्हा घरी परतणे. जगातली असंख्य रूपे एकाच देवातून निघतात; ज्याने त्या देवाला ओळखले, त्याच्यासाठी ती अनेक राहत नाहीत.