संत कबीर · अंतरीचा देव
मुठीत न मावणारा
ऐसा लौ नहीं तैसा लौ मैं कहि बिधि कहूँ गंभीरा लौ भीतर कहूँ तो जगमय लाजे बाहर कहूँ तो झूठा लौ बाहर भीतर सकल निरंतर चित्त अचित्त दोउ पीठा लो दृष्टि न मुष्टि प्रगट अगोचर बातन कहा न जाई लो
देव असाही नाही, आणि तसाही नाही. त्या खोल, अथांग देवाचे वर्णन मी कसे करू? तो आत आहे असे म्हणावे, तर त्याला कमीपणा आणल्यासारखे होते, कारण तो तर सारे जग भरून राहिला आहे. तो बाहेर आहे असे म्हणावे, तर ते खोटे ठरते. बाहेर आणि आत, तो सर्वत्र आहे; कुठेही खंड नाही. चेतन आणि अचेतन, दोन्हींवर तो आसन मांडून बसला आहे. डोळ्यांना तो दिसत नाही, आणि मुठीत तो धरता येत नाही. तो समोर उघड आहे, तरी कोणतेच इंद्रिय त्याच्यापर्यंत पोहोचत नाही. शब्दांनी त्याचे वर्णन करता येत नाही.