संत कबीर · अंतरीचा देव
अखंड वाजणारी मुरली
मुरली बाजत अखंड सदा से तहां प्रेम झंकारा है प्रेम-हद तजी जब भाई सत्त लोक की हद पुनि आई उठत सुगंध महा अधिकाई जाको वार न पारा है कोटि भान राग को रूपा बीन सत-धुन बजे अनूपा
एक मुरली अखंड वाजते आहे; अनादी काळापासून ती अशीच वाजत आली आहे. ती जिथे वाजते, तिथे प्रेम छेडलेल्या तारेसारखे झंकारते. बंधू, प्रेम जेव्हा सगळ्या मर्यादा ओलांडते, तेव्हा सत्यलोकाची सीमा येते. सत्यलोक म्हणजे सत्याचे धाम; संतकवी ज्याचे गुणगान करतात, ते सर्वांत उंच स्थान. तिथे सुगंध उठतो आणि सर्वत्र दरवळतो; तो इतका दूरवर पसरलेला आहे की त्याला ना अलीकडचा काठ आहे, ना पलीकडचा. तिथल्या रागाचे रूप कोटी सूर्यांसारखे आहे. तिथे वीणेवर सत्याचा सूर वाजतो, आणि त्या सुराला कशाचीच उपमा देता येत नाही.