संत कबीर · अंतरीचा देव
वाऱ्याहून वेगवान मित्र
पाणी ही तैं पातला, धूवां हीं तैं झींण। पवनां बेगि उतावला, सो दोस्त कबीरै कीन्ह॥
जो पाण्याहून पातळ आहे, धुराहून विरळ आहे, आणि सोसाट्याच्या वाऱ्याहूनही वेगाने धावतो, असा मित्र कबीरांनी जोडला आहे. पाणी बोटांतून निसटते, धूर हवेत विरून जातो, आणि वारा सगळ्यांच्या पुढे निघून जातो. हा मित्र म्हणजे देव; कोणत्याही इंद्रियाला तो पकडता येत नाही. तरीही कबीर त्याला जवळिकीचे सर्वांत साधे नाव देतात: मित्र.