संत कबीर · अंतरीचा देव
लाट म्हणजे नदीच
दरिया की लहर दरियाव है जी दरियाव और लहर में भिन्न न कोई उठे तो नीर है बैठे तो नीर है कहो जी दूसरा किस तरह होई उसी का फेर के नाम लहर धरा लहर के कहे क्या नीर खोई जगत ही फेर सब जगत परब्रह्म में ज्ञान कर देख माल गोई
नदीची लाट म्हणजे नदीच आहे, मित्रा. नदी आणि तिची लाट यांच्यात काहीच भेद नाही. लाट उठली तरी पाणी, आणि बसली तरी पाणीच. सांग मित्रा, ती दुसरे काही कशी असेल? पाणी जरा वळले, उसळले, म्हणून त्याला ‘लाट’ हे नाव पडले. ‘लाट’ म्हटल्याने त्यातले पाणी नाहीसे होते का? सारे जगही असाच एक फेरा आहे, आणि सारी विश्वे परब्रह्मात आहेत, त्या एकमेव सत्यात. इथे गीत एक नवे चित्र पुढे ठेवते: बोटांतून सरकणाऱ्या जपमाळेच्या मण्यांसारखी सारी विश्वे ब्रह्मात फिरत असतात. ज्ञानाच्या डोळ्यांनी पाहा, आणि ती लपलेली माळ ओळख.