संत कबीर · प्रेम आणि विरह
रक्ताचे तेल, जिवाची वात
इस तन का दीवा करौं, बाती मेल्यूं जीव। लोही सींचौं तेल ज्यूं, कब मुख देखौं पीव॥
या देहाचा मी दिवा करीन, आणि आपला जीवच त्यात वात म्हणून ठेवीन. तेलाऐवजी माझे रक्त त्यात ओतीन. प्रियकराचे मुख मला कधी दिसेल? इथला प्रियकर देव आहे, आणि तो अजून दिसलेला नाही. ज्या उजेडात तो दिसू शकेल, त्या उजेडासाठी कबीरांनी काहीही हातचे ठेवलेले नाही: देह, जीव आणि रक्त, सगळे त्या दिव्यात घातले आहे.