संत कबीर · प्रेम आणि विरह
या बाणावर औषध नाही
बिरह बाण जेहि लागिया, औषध लगे न ताहि। सुसुकि-सुसुकि मरि-मरि जिवै, उठे कराहि-कराहि॥
विरहाचा बाण ज्याला लागला, त्याला कोणतेच औषध लागू पडत नाही. हुंदके देत देत तो पुन्हा पुन्हा मरतो, आणि पुन्हा जगतो. कण्हत कण्हतच उठतो. देवासाठीची जिवाची तगमग हाच हा बाण. तो एका घावात प्राण घेत नाही, आणि जखमही भरू देत नाही. ज्याला तो लागतो, तो मरत राहतो आणि जगतही राहतो.