संत कबीर · मन, अहंकार आणि माया
सगळ्यांना खाणारा गर्व
माया तजे क्या भया, जो मान तजा नहिं जाय। जेहि माने मुनिवर ठगे, सो मान सबन को खाय॥
माया सोडली, म्हणजे हे जग आणि ते देऊ करते ते सगळे सोडले. पण मान, म्हणजे मोठेपणाचा गर्व, सुटत नसेल, तर त्या त्यागाने साधले काय? याच गर्वाने मोठमोठ्या मुनींनाही फसवले, आणि तो सगळ्यांनाच खाऊन टाकतो. माणूस घरदार आणि धन सोडतो, आणि तरीही ‘मी सगळे सोडले’ याचाच त्याला गर्व होतो. त्याग मागे पडतो, पण गर्व उरतो. आणि ज्याने त्याग केला, त्यालाच तो आतून पोखरतो.