संत कबीर · मन, अहंकार आणि माया
सावरीच्या शेंगांची आस
सेमर सुवना सेइया, दुइ ढेंढ़ी की आस। ढेंढ़ी फूटि चानक दै, सुवना चलै निरास॥
एक पोपट सावरीच्या झाडापाशी वाट पाहत बसून राहिला. त्याला त्या झाडाच्या दोन शेंगांची आशा होती. शेंगा एकदम तडकल्या, आणि पोपट हिरमुसून उडून गेला. सावरीच्या शेंगा फळासारख्या फुगतात, म्हणून पोपट त्यांच्यापाशी टपून बसतो. त्या फुटल्या की आत फक्त कापूस निघतो, आणि तो वाऱ्याबरोबर उडून जातो. जे जगाकडे कधी नव्हतेच, त्याची वाट पाहत बसणाऱ्याचेही असेच होते.