संत कबीर · वाणी, संगत आणि आचरण
शंभर घडे पाणी
धीरे धीरे रे मना, धीरे सब कुछ होय। माली सींचे सौ घड़ा, ऋतु आए फल होय॥
हळूहळू रे मना, हळूहळू. सगळे काही हळूहळू, आपल्या वेळेवर होते. माळ्याने झाडाला शंभर घडे पाणी घातले, तरी फळ ऋतू आल्यावरच येते. इथे कबीर स्वतःच्याच अधीर मनाशी बोलत आहेत; त्याला फळ आत्ताच्या आत्ता हवे आहे. जास्त पाणी घातल्याने ऋतू लवकर येत नाही. आधी काम, मग वाट पाहणे.