संत कबीर · वाणी, संगत आणि आचरण
नवरदेवाविना वरात
साध-संगत पीतम उहां चल जाईए भाव-भक्ति-उपदेश तहां ते पाईए संगत ही जरि जाव न चरचा नाम की दूल्हा बिना बरात कहो किस काम की दुबिधा को कर दूर पीतम को ध्याईए आन देव की सेव न चित्त लगाईए आन देव की सेव भली नाहिं जीव को कहै कबीर विचार न पावै पीव को
जिथे साधूंची संगत जमते, तिथे त्यांचा प्रियतम देवही असतो; त्या ठिकाणी चला. देवाविषयीचा भाव, भक्ती आणि उपदेश, सगळे तिथेच मिळते. ज्या मेळाव्यात देवाच्या नावाची चर्चाच होत नाही, तो जळून गेला तरी चालेल. सांगा, नवरदेवच नसेल तर वरात काय कामाची? वऱ्हाडी मंडळी वाजत-गाजत, नाचत नवरदेवाला वधूच्या दारापर्यंत नेतात. पण तोच त्यांच्यात नसेल, तर त्या गर्दीला काहीच अर्थ उरत नाही. मनाला दोन दिशांना ओढणारी द्विधा दूर करा, आणि एका प्रियतमाचेच ध्यान करा. दुसऱ्या देवांच्या सेवेत मन गुंतवू नका; त्या सेवेने जीवाचे काहीच भले होत नाही. कबीर म्हणतात, विचार करून पाहा: त्या वाटेने कोणीही प्रियतमापर्यंत पोहोचत नाही.