संत कबीर · वाणी, संगत आणि आचरण
सोने जुळते, मडके तडकते
सोना सज्जन साधु जन, टूटि जुड़ै सौ बार। दुर्जन कुंभ कुम्हार का, एकै धका दरार॥
सोने, आणि सज्जन व साधू माणसेही, शंभर वेळा तुटली तरी पुन्हा जुळतात. दुर्जन मात्र कुंभाराच्या मडक्यासारखा: एक धक्का लागला की तडा गेलाच. सोनार तुटलेले सोने वितळवतो, तेव्हा ते सांधा न दिसता पुन्हा एकजीव होते. भाजलेले मडके मात्र एकदा तडकले की तडकलेलेच राहते. चांगली माणसे शंभरदा दुरावली तरी पुन्हा एकत्र येतात; दुर्जन पहिल्याच धक्क्यात तुटतात.