संत कबीर · वाणी, संगत आणि आचरण
अंगणात निंदकाची झोपडी
निंदक नेड़ा राखिये, आँगणि कुटी बँधाइ। बिन साबण पाँणीं बिना, निरमल करै सुभाइ॥
आपली निंदा करणाऱ्याला जवळच ठेवावे. आपल्या अंगणातच त्याला झोपडी बांधून द्यावी. साबणाशिवाय आणि पाण्याशिवाय तो आपला स्वभाव निर्मळ करतो. साबण आणि पाणी अंगाचा मळ धुतात. दारात राहणारा निंदक रोज उठून आपले दोष दाखवत राहतो. साबण-पाण्याने न निघणारा स्वभावाचा मळ तो धुऊन काढतो.