संत कबीर · वाणी, संगत आणि आचरण
बाभूळ लावून आंब्याची आशा
करता था तौ क्यूँ रह्या, अब करि क्यूँ पछिताय। बोवै पेड़ बबूल का, अंब कहाँ तैं खाय॥
वाईट करत होतास, तेव्हा थांबला का नाहीस? आता करून झाल्यावर पश्चात्ताप का करतोस? जो बाभळीचे झाड लावतो, त्याला खायला आंबे कुठून मिळणार? बाभळीला कडक शेंगा आणि लांब पांढरे काटे येतात; गोड आंबा कधीच नाही. पेरणी झाल्यावर कितीही पश्चात्ताप केला, तरी जे उगवायचे ते बदलत नाही.