संत कबीर · वाणी, संगत आणि आचरण
भांडायला कोणी उरत नाही
जग में बैरी कोई नहीं, जो मन शीतल होय। या आपा को डारि दे, दया करै सब कोय॥
मन शीतल राहिले, तर जगात आपला कोणीच वैरी नाही. हा मीपणा फेकून द्या, मग सगळेच आपल्याशी मायेने वागतील. वैराचा दोष आपण बहुधा दुसऱ्याच्या माथी मारतो. कबीरांना त्याचे मूळ आपल्याच अहंकाराच्या दाहात सापडते: पदोपदी दुखावून घेणाऱ्या आणि आपला हक्क मागणाऱ्या ‘मी’मध्ये. हा ‘मी’ सुटला, की भांडायला कोणी उरतच नाही, आणि चारी बाजूंनी आपुलकी परत येते.