संत कबीर · वाणी, संगत आणि आचरण
खाऱ्या जमिनीत पेरलेले बी
केते दिन ऐसे गये, अनरूचे का नेह। ऊषर बोय न ऊपजै, जो अति घन बरसे मेह॥
ज्याला प्रेमाची गोडीच नाही, त्याच्यावर प्रेम करण्यात असे कितीतरी दिवस गेले. खाऱ्या, क्षारपड जमिनीत बी पेरले, तर काहीच उगवत नाही, मग ढगांतून कितीही धो-धो पाऊस कोसळला तरी. क्षारपड जमिनीवर मिठाचा पांढरा थर असतो. तिच्यात पडलेले प्रत्येक बी मरून जाते, आणि जास्त पावसानेही काही होत नाही. ज्याला प्रेम नकोच आहे, त्याला दिलेले प्रेमही तसेच. देण्यात कमी पडले नव्हते; जमीनच चुकीची होती.