संत कबीर · वाणी, संगत आणि आचरण
बोलणे साखर, करणे विष
कथनी मीठी खाँड़ सी, करनी विष की लोय। कथनी तजि करनी करै, तौ विष से अमृत होय॥
बोलणे साखरेसारखे गोड असते; करणे म्हणजे विषाचा गोळा. बोलणे सोडून जो प्रत्यक्ष करू लागतो, त्याच्यासाठी तेच विष अमृत होते. कबीर दोन्ही गोष्टी शेजारीशेजारी मांडतात: बोलणे साखरेसारखे गोड, करणे विषासारखे कडू. पण एकदा माणूस बोलणे सोडून कामाला लागला, की तोच कडूपणा अमृत बनतो.