संत कबीर · सद्गुरू आणि शब्द
वणव्यासारखा बाण
सतगुर मारया बाण भरि, धरि करि सूधी मूठि। अंगि उघाड़ै लागिया, गई दवा सूँ फूटि॥
सद्गुरूंनी धनुष्य पुरे ताणले, मूठ सरळ धरली आणि बाण सोडला. कबीरांच्या उघड्या अंगाला तो लागला, आणि वणवा पेटावा तसा त्यांच्या आत भडकला. इथे बाण म्हणजे गुरूंचा शब्द, आणि तो नुसता रुतून राहत नाही. सुक्या रानात आग धावत सुटते, तसा तो पसरतो, आणि सारा माणूस धगधगू लागतो.