संत कबीर · सद्गुरू आणि शब्द
ना हसणे, ना बोलणे
हँसै न बोलै उन्मनीं, चंचल मेल्ह्या मारि। कहै कबीर भीतरि भिद्य, सतगुर कै हथियारि॥
आता कबीर हसतही नाहीत, बोलतही नाहीत. ते उन्मनी अवस्थेत, विचारांच्या पलीकडच्या शांततेत स्थिर आहेत. त्यांचे चंचल मन ठार होऊन बाजूला पडले आहे, कारण सद्गुरूंच्या शस्त्राने त्यांना आतपर्यंत भेदले आहे. हे शस्त्र म्हणजे गुरूंचा शब्द. त्याच्या घावाने मनाचे काय होते, ते हा दोहा सांगतो: मनाचे हसणे-बोलणे, सारी वळवळ थांबते, आणि तिथे खोल शांतता उतरते.