संत कबीर · सद्गुरू आणि शब्द
पिठात विरघळलेले मीठ
कबीर गुर गरवा मिल्या, रलि गया आटैं लूंण। जाति पाँति कुल सब मिटे, नाँव धरौगे कौंण॥
कबीरांना गरवा, म्हणजे वजनदार आणि थोर, गुरू भेटले. पिठात मीठ मिसळून जावे, तसे कबीर त्या गुरूंमध्ये मिसळून गेले. जात, पात, कुळ, सगळे मिटून गेले. आता या माणसाला कोणते नाव द्याल? मळलेल्या पिठातून मीठ पुन्हा वेगळे काढता येत नाही. जात, कुळ, घराणे: माणसाला ज्या नावांनी ओळखतात, ती सगळी त्याच्या ‘मी’ची नावे असतात. तो ‘मी’च आता विरघळून नाहीसा झाला आहे.