संत कबीर · सद्गुरू आणि शब्द
शब्दाविना आंधळी सुरत
शब्द बिना सुरति आँधरी, कहो कहाँ को जाय। द्वार न पावै शब्द का, फिर-फिर भटका खाय॥
शब्दाशिवाय सुरत आंधळी असते. सांगा, ती जाणार तरी कुठे? शब्दाचे दार तिला सापडतच नाही, म्हणून ती पुन्हा पुन्हा भटकते आणि ठेचा खाते. सुरत म्हणजे देवाच्या शोधात आत वळलेले लक्ष. गुरूंनी दिलेला शब्द, म्हणजे त्यांची शिकवण, हाच तिला दृष्टी देतो आणि आत जायचे दार दाखवतो. तो नसेल, तर ती अंधारात चाचपडत राहते.