मनाचे श्लोक
अनंताबद्दल संतांना विचारा
नसे अंत आनंत संता पुसावा। अहंकार विस्तार हा नीरसावा। गुणेंवीण निर्गुण तो आठवावा। देहेबुद्धिचा आठऊं नाठवावा॥
ज्याला अंत नाही असे एक आहे, ते अनंत. त्याच्याविषयी संतांना विचारावे. अहंकाराचा हा पसारा दूर सारावा. ज्याला कोणताही गुण नाही, त्या निर्गुण देवाचे स्मरण करावे. आणि देहबुद्धीची, ‘मी म्हणजे हा देह’ या विचाराची, आठवणही काढू नये. अनंत म्हणजे ब्रह्म: सगळ्याच्या मागे असलेले निराकार सत्य. हे श्लोक ते देहाच्या पलीकडे, मन जे जे कल्पू शकते त्याच्याही पलीकडे शोधतात. हा शोध विवेकाने होतो. विवेक म्हणजे खरे काय आणि क्षणभंगुर काय, हे ओळखण्याची शक्ती. डोळे आणि अहंकार जिथे पोचत नाहीत, तिथे विवेक पोचतो.