मनाचे श्लोक
भयातीत संत
भयें व्यापिलें सर्व ब्रह्मांड आहे। भयातीत ते संत अनंत पाहें। जया पाहतां द्वैत कांहीं दिसेना। भय मानसीं सर्वथा ही असेना॥
सारे ब्रह्मांड भयाने व्यापलेले आहे. फक्त संत भयाच्या पलीकडे आहेत. ते अनंताकडे पाहतात: ज्याला अंतच नाही, त्या परम तत्त्वाकडे. ते पाहताना त्यांना दुसरे काहीच दिसत नाही; त्याच्यापासून वेगळे असे काहीच नाही. म्हणून त्यांच्या मनात भयाला जागाच उरत नाही. भयाला नेहमी दुसरे काही तरी लागते: एखादा शत्रू, एखादे नुकसान, येऊ घातलेले संकट. द्वैत म्हणजे हीच भावना: इथे ‘मी’, आणि तिथे ‘दुसरा’. संताला सगळीकडे अनंतच दिसते, त्याच्या बाहेर काहीच नाही; मग भीती वाटावी असे काही उरतच नाही.