मनाचे श्लोक
दैत्यकुळातील प्रह्लाद
महां भक्त प्रह्लाद हा दैत्यकूळीं। जपे रामनामावळी नित्यकाळीं। पिता पापरूपी तया देखवेना। जनीं दैत्य तो नाम मूखें म्हणेना॥
महान भक्त प्रह्लाद दैत्यांच्या कुळात जन्मला, आणि तो नित्य रामाची नामावळी जपत असतो. त्याच्या पापरूपी पित्याला ते पाहवत नाही. तो दैत्य लोकांत एकदाही आपल्या तोंडाने नाम घेत नाही. तो पिता म्हणजे दैत्यराज हिरण्यकशिपू, विष्णूचा शत्रू. त्याने मुलाला कड्यावरून लोटले, हत्तींच्या पायांखाली दिले, आगीत बसवले; आणि प्रत्येक वेळी प्रह्लाद वाचला. शेवटी पित्याने खांबावर प्रहार करून विचारले, ‘यात तुझा देव आहे का?’ तेव्हा विष्णू नरसिंह होऊन खांबातून प्रकटला, आणि त्याने हिरण्यकशिपूला मारले. एकाच घरात मुलगा नाम घेणे थांबवत नाही, आणि बाप ते एकदाही घेत नाही.