मनाचे श्लोक
दुष्टांची संगत सोड
मना कोप आरोपणा ते नसावी। मना बुद्धि हे साधुसंगीं वसावी। मना नष्ट चांडाळ तो संग त्यागी। मना होइ रे मोक्षभागीं विभागी॥
हे मना, तुझ्यात राग नसावा, आणि दुसऱ्यांवर दोषारोपही नसावा. हे मना, तुझी बुद्धी साधूंच्या संगतीत वसावी. दुष्ट, नीच माणसांची संगत सोडून दे. आणि हे मना, मोक्षात आपला वाटा असणारा हो. येथे दोन संगती शेजारी शेजारी उभ्या आहेत: बुद्धीने साधूंमध्ये राहायचे, आणि दुष्टांना मागे सोडायचे. शेवटचा शब्द आहे ‘विभागी’, म्हणजे वाटेकरी. घरच्या इस्टेटीची वाटणी होते, तेव्हा प्रत्येक वाटेकरी आपला हिस्सा घेतो. तसाच मोक्षात आपला स्वतःचा हिस्सा असणारा हो, असे समर्थ मनाला सांगतात.