मनाचे श्लोक
जसा बोलतो तसा चालतो
सदा बोलण्यासारिखें चालताहे। अनेकीं सदा एक देवासि पाहे। सगूणीं भजे लेश नाहीं भ्रमाचा। जगीं धन्य तो दास सर्वोत्तमाचा॥
तो नेहमी जसा बोलतो, तसाच चालतो. जगातल्या अनेक वस्तूंत आणि माणसांत तो नेहमी एकाच देवाला पाहतो. तो सगुण देवाचे भजन करतो, आणि त्यात भ्रमाचा लवलेशही नसतो. असा तो सर्वोत्तमाचा दास; जग त्याला धन्य म्हणते. त्याच्या उपासनेला एक आकार आहे: धनुष्यधारी राम, मूर्तीत आणि भजनात. देवाचे हे साकार रूप म्हणजेच सगुण. तरीही मूर्ती म्हणजेच सारा देव, अशी गल्लत तो करत नाही. कारण मूर्तीपुढे तो ज्या देवाला नमस्कार करतो, तोच देव त्याला प्रत्येक माणसात दिसतो. गीतेत श्रीकृष्ण याच दृष्टीविषयी सांगतात: “जो मला सर्वत्र पाहतो, आणि सर्व काही माझ्यात पाहतो, तो मला कधीही दुरावत नाही.”