मनाचे श्लोक
जेवतानाही हरिचिंतन
जनीं भोजनीं नाम वाचे वदावें। अती आदरें गद्य घोषें म्हणावें। हरीचिंतनें अन्न जेवीत जावें। तरी श्रीहरी पाविजेतो स्वभावें॥
लोकांत असताना आणि जेवताना वाणीने नाम घ्यावे. ते मोठ्याने, साध्या शब्दांत, अतिशय आदराने म्हणावे. हरीचे चिंतन करत अन्न खावे. मग श्रीहरी आपोआपच, कष्टाविना भेटतो. येथून श्लोक ९३ पर्यंतचे पाच श्लोक प्रत्येक क्षणी नाम घ्यायला सांगतात. नामाला काही खर्च लागत नाही आणि त्याने देव प्रसन्न होतो, असेही ते सांगतात. हा श्लोक सुरुवात अगदी रोजच्या प्रसंगांपासून करतो: एखाद्या शांत कोपऱ्यात नव्हे, तर लोकांत, मोठ्याने, आणि जेवताना. दासबोधातही समर्थ हेच सांगतात: चालताना, बोलताना, काम करताना, जेवताना, कोणतेही सुख भोगताना नाम विसरू नये.