मनाचे श्लोक
मुखी राम, तेथेच विश्राम
मुखीं राम विश्राम तेथेंचि आहे। सदानंद आनंद सेऊनि राहे। तयावीण तो सीण संदेहकारी। निजधाम हें नाम शोकापहारी॥
जेथे मुखी राम असतो, तेथेच विश्राम असतो. असा माणूस सदा आनंदात राहतो, त्या आनंदाचा आस्वाद घेत जगतो. रामाविना उरतो तो फक्त शीण; आणि त्या शिणातून संशय जन्मतो. हे नाम म्हणजे आपले स्वतःचे खरे घर, निजधाम; ते शोक दूर करते. श्लोक ८५ ने अंतकाळी सुटकेचे वचन दिले; हा श्लोक जगता जगताच, आत्ता विश्राम देतो. शेवटची ओळ नामाला घर म्हणते: आपली खरी जागा तीच, आणि तेथेच आपला शोक दूर होतो.