मनाचे श्लोक
मुक्तिकांता वरावी
देहादिक प्रपंच हा चिंतियेला। परी अंतरीं लोभ निश्चीत ठेला। हरीचिंतनें मुक्तिकांता वरावी। सदा संगती सज्जनाची धरावी॥
देह आणि त्याच्याबरोबरचा सगळा प्रपंच, यांचेच चिंतन केले. पण अंतरात लोभ पक्का ठाण मांडून बसला. हरीचे चिंतन करून मुक्ती नावाच्या वधूला वर. आणि सज्जनांची संगत कधीही सोडू नकोस. मुक्ती म्हणजे जन्म-मृत्यूच्या फेऱ्यातून सुटका; येथे ती वधू आहे. एकच शब्द दोन्ही भागांत येतो: चिंतन. जगाचे चिंतन केले, तरी मनात लोभ राहतोच; हरीचे चिंतन केले, तर ती वधू मिळते.