मनाचे श्लोक
नम्र आणि गोड वाणी
मदें मछरें सांडिली स्वार्थबुद्धी। प्रपंचीक नाहीं जयातें उपाधी। सदा बोलणें नम्र वाचा सुवाचा। जगीं धन्य तो दास सर्वोत्तमाचा॥
मद आणि मत्सर त्याने टाकून दिले आहेत, आणि त्यांच्याबरोबर सगळी स्वार्थबुद्धीही. प्रपंचाच्या उपाधींचे ओझे त्याच्यावर नसते. तो बोलतो तेव्हा नेहमी नम्रपणे, आणि त्याचे शब्द ऐकायला गोड असतात. जग अशा सर्वोत्तमाच्या दासाला धन्य मानते. आयुष्यात चांगले यश मिळवलेल्या एखाद्या माणसाची कल्पना करा. मद त्याला बढाई मारायला लावील, आणि मत्सर एखाद्या प्रतिस्पर्ध्याला हिणवायला. हा माणूस यांपैकी काहीच करत नाही; त्याचे बोलणे सौम्यच राहते.