मनाचे श्लोक
रामकथेत तल्लीन
जगीं धन्य तो रामसूखें निवाला। कथा ऐकतां सर्व तल्लीन जाला। देहेभावना रामबोधें उडाली। मनोवासना रामरूपीं बुडाली॥
जो रामसुखाने निवला, शांत झाला, तो या जगात धन्य. रामकथा ऐकताना तो तिच्यात पूर्ण तल्लीन होतो. रामाचा बोध होताच ‘मी देह आहे’ ही भावना उडून जाते. मनातल्या वासना रामरूपात बुडून जातात. ज्यांची संगत मनाने धरावी ते सज्जन कोण, आणि संत ओळखायचा कसा? येथून दहा श्लोक अशा माणसांचे चित्र रंगवतात, आणि सुरुवात एका श्रोत्यापासून होते. कथा म्हणजे देवाच्या लीला गाऊन आणि समजावून सांगणे; अनेक देवळांत संध्याकाळी कथा चालते. गरम अन्न निवते, ताप निवतो; त्याच अर्थाने हा श्रोता रामसुखाने निवलेला आहे.