मनाचे श्लोक
रामरूपी लपावे
लपावें अती आदरें रामरुपीं। भयातीत निश्चीत ये स्वस्वरुपीं। कदा तो जनीं पाहतां ही दिसेना। सदा ऐक्य तो भिन्नभावें वसेना॥
अतिशय आदराने रामरूपात लपून जा. भय आणि चिंता सोडून आपल्या खऱ्या स्वरूपात, आत्मस्वरूपात, ये. लोकांत त्याला शोधू गेले, तर तो कधीच दिसत नाही. तो सदा ऐक्यरूप आहे; जिथे वेगळेपणाची भावना आहे, तिथे तो राहत नाही. पहिली ओळ रामरूपाविषयी बोलते, लोक ज्या रामाची उपासना करतात त्याच्याविषयी. दुसरी ओळ तुझ्या स्वतःच्या स्वरूपाविषयी बोलते. श्लोक एकाकडून दुसऱ्याकडे जातो. लोकांत त्याला शोधणे व्यर्थ ठरते, कारण तो ऐक्यरूप आहे. जिथे तू वेगळा उभा राहून, परक्या माणसाकडे पाहावे तसे त्याच्याकडे पाहतोस, तिथे तो सापडत नाही.