मनाचे श्लोक
सज्जनांमुळे निश्चय
खरें शोधितां शोधितां शोधताहे। मना बोधितां बोधितां बोधताहे। परी सर्वही सज्जनाचेनि योगें। बरा निश्चयो पाविजे सानुरागें॥
जे खरे आहे, त्याचा शोध घेत राहा, घेतच राहा; शेवटी ते सापडते. मनाला समजावत राहा, समजावतच राहा; शेवटी ते समजते. पण हे सगळे सज्जनांच्या संगतीनेच घडते. तिथेच, प्रेमाने, पक्का निश्चय हाती येतो. जे खरे आहे, त्याचा निश्चय कुठून येतो? पुढच्या काही श्लोकांत समर्थ याचे एकच उत्तर देतात: सज्जनांच्या संगतीतून. शास्त्रे, विद्या आणि वादविवाद यांतून तो येत नाही; जाणतेपणाचा अभिमान त्यांना बिघडवूनच टाकतो. शोध घेणे आणि समजावणे, दोन्हींचा उपयोग होतो, हे श्लोक मान्य करतो. पण ते ज्या निश्चयाकडे नेतात, तो सज्जनांमध्येच गवसतो.