मनाचे श्लोक
सज्जनसंगतीने क्रिया पालटते
सदा सर्वदा सज्जनांचेनि योगें। क्रिया पालटे भक्तिभावार्थ लागे। क्रियेवीण वाचाळता ते निवारी। तुटे वाद संवाद तो हीतकारी॥
सदा सर्वदा, प्रत्येक बाबतीत, सज्जनांच्या संगतीने माणसाची क्रिया, म्हणजे वागणे, पालटते; आणि त्याला खरा भक्तिभाव लागतो. कृतीशिवायची नुसती वाचाळता ही संगत दूर करते. ज्या बोलण्यात वाद तुटतो, तो खरा संवाद; आणि तोच हितकारी असतो. या श्लोकात आणि पुढच्या सात श्लोकांत समर्थ दोन शब्द एकमेकांसमोर उभे करतात. एक ‘वाद’: ज्यात प्रत्येक बाजूला जिंकायचेच असते. दुसरा ‘संवाद’: ज्यात दोन माणसे एकमेकांजवळ येतात. वाद तुटून संवाद व्हावा, ही शेवटची ओळ ध्रुपद आहे; यांतल्या बहुतेक श्लोकांचा शेवट तिनेच होतो. या श्लोकात हा बदल सज्जनांच्या संगतीने घडतो; श्लोक १०७ ने हीच संगत मागितली होती.