मनाचे श्लोक
संग सोडून सुखी राहा
भुतें पिंड ब्रह्मांड हें ऐक्य आहे। परी सर्व ही स्वस्वरुपीं न साहे। मना भासलें सर्व कांहीं पहावें। परी संग सोडूनि सूखी रहावें॥
पंचमहाभूते, तुझा देह आणि सारे ब्रह्मांड हे सगळे एकच आहे. तरीही यांपैकी काहीच तुझ्या खऱ्या स्वरूपात टिकत नाही. हे मना, तुला जे जे भासते, ते सगळे खुशाल पाहा. फक्त संग सोडून दे, आणि सुखी राहा. जुन्या भारतीय विचारात देह म्हणजे लहान रूपातले ब्रह्मांड. दोन्ही एकाच पाच महाभूतांनी बनलेले: पृथ्वी, आप, तेज, वायू आणि आकाश. पहिल्या ओळीतले ऐक्य हेच. आत्मस्वरूपाचे मात्र तसे नाही; पंचमहाभूतांनी बनलेल्या कशालाच तिथे जागा नाही. आता समर्थ रूपापलीकडच्या त्या एका देवाकडे वळतात, आणि ही शेवटची ओळ पुन्हा पुन्हा म्हणतात.