मनाचे श्लोक
संताचे दर्शन
हरीभक्त वीरक्त विज्ञानरासी। जेणें मानसीं स्थापिलें निश्चयासी। तया दर्शनें स्पर्शनें पुण्य जोडे। तया भाषणें नष्ट संदेह मोडे॥
हा हरीचा भक्त आहे, त्याला जगाचे काही नको. त्याचे ज्ञान केवळ शिकलेले नाही, तर अनुभवलेले आहे; अशा ज्ञानाची तो रास आहे. त्याच्या मनात निश्चय पक्का बसला आहे. अशा माणसाचे दर्शन घडले, त्याचा स्पर्श झाला, की पुण्य लाभते. त्याच्या बोलण्याने मनातले संदेह मोडून नाहीसे होतात. संताचे किंवा देवाचे दर्शन होणे, हाच आपल्याकडे आशीर्वाद मानला जातो; त्यासाठी लोक दूरदूरहून येतात. पुण्य म्हणजे सत्कर्मांनी जोडलेली पुंजी. श्लोकात आधी संताची लक्षणे येतात, मग त्याच्या भेटीचे तीन लाभ: दर्शन, स्पर्श आणि त्याचे बोलणे. त्या बोलण्यानंतर एकही संदेह उरत नाही.