मनाचे श्लोक
त्याचे नाव कोण घेईल?
न ये राम वाणी तया थोर हाणी। जनीं वेर्थ प्राणी तया नाम कोणी। हरीनाम हें वेदशास्त्रीं पुराणीं। बहू आगळें बोलिली व्यासवाणी॥
ज्याच्या वाणीत राम कधीच येत नाही, त्याची मोठी हानी होते. असा प्राणी लोकांत व्यर्थ जगतो; त्याचे नाव तरी कोण घेईल? हरिनाम सगळ्यांहून फार श्रेष्ठ आहे, असे व्यासांनी वेदांत, शास्त्रांत आणि पुराणांत सांगितले आहे. वेदांची मांडणी व्यासांनी केली आणि पुराणे त्यांनीच रचली, अशी परंपरा आहे; शास्त्रे म्हणजे विद्या आणि धर्मनियम सांगणारे ग्रंथ. दुसऱ्या ओळीत ‘नाम’ या शब्दावर श्लेष आहे: नाम म्हणजे देवाचे नाम, आणि नाम म्हणजे माणसाचे नावही. जो देवाचे नाम घेत नाही, त्याचे स्वतःचे नावही मागे उरत नाही.