मनाचे श्लोक
वादविवादापासून दूर
क्रमी वेळ जो तत्त्वचिंतानुवादें। न लिंपे कदा दंभ वादें विवादें। करी सूखसंवाद जो ऊगमाचा। जगीं धन्य तो दास सर्वोत्तमाचा॥
तो आपला वेळ तत्त्वाचे चिंतन करण्यात आणि त्याविषयी बोलण्यात घालवतो. दंभ, वाद आणि भांडणे त्याला कधीच चिकटत नाहीत. सर्वोत्तमाचा हा दास जगात धन्य होय; सगळे ज्यातून उगम पावते, त्या मुळाविषयी तो आनंदाने बोलत असतो. काही माणसांच्या संध्याकाळी वादातच जातात; कधी सिद्धांतावरून, कधी शेजाऱ्यावरून, आपलाच मुद्दा वरचढ ठरवण्यासाठी. असे वाद माणसाचे काय करतात, त्यासाठी समर्थांचा शब्द आहे ‘लिंपणे’, म्हणजे लेप फासणे, माखणे. पण त्या चिखलाचा एक शिंतोडाही याला लागत नाही. तो बोलतो तेव्हा त्याचा संवाद आनंदाचा असतो, आणि विषय असतो सगळ्याचा उगम: देव.