मनाचे श्लोक
वामन आणि परशुराम
कृपा भाकितां जाहला वज्रपाणी। तयाकारणें वामनु चक्रपाणी। द्विजांकारणें भार्गव चापपाणी। नुपेक्षी कदा देव भक्ताभिमानी॥
देव आपल्या लाडक्या भक्तांचा कधीच त्याग करत नाही; आणि येथे त्याचे आणखी दोन अवतार येतात. हाती वज्र धरणाऱ्या इंद्राने त्याच्याकडे कृपेची याचना केली. इंद्रासाठी चक्रपाणी विष्णू वामन झाला. आणि द्विजांसाठी, म्हणजे ब्राह्मणांसाठी, तो हाती धनुष्य धरणारा, भृगुकुळातला भार्गव परशुराम झाला. बळीराजाने इंद्राकडून तिन्ही लोक हिरावून घेतले होते. वामन ब्राह्मण बटूच्या रूपाने त्याच्याकडे गेला, आणि तीन पावले भरतील इतकी जमीन मागितली. मग तो वाढत गेला, आणि त्याच्या पावलांनी सगळे व्यापले. ब्राह्मणांवर अन्याय करणाऱ्या क्षत्रिय राजांविरुद्ध परशुराम उठला. समर्थ प्रत्येकाच्या हाती एक शस्त्र देतात: वज्र, चक्र, धनुष्य.